Als ik
in 1961 met dubbeltjes en kwartjes eindelijk f 3,60 bij elkaar gespaard heb om mijn eerste
single te gaan kopen, werd dat niet Apache of Walk Don’t Run, die
boven op mijn verlanglijstje stonden, maar Isle of Capri /Siboney van Electric
Johnny. Bij het afluisteren van diverse gitaar instrumentals in de platenwinkel werd ik op
dat moment gegrepen door de machtige intro en partij van de bassist in Isle of Capri,
gecombineerd met het pakkende mandoline-achtige gitaarwerk en ritmische drums- en
percussiewerk in dit frisse nummer. Voor de basgitaar heb ik altijd een zwak gehad en de
naam van de groep sprak ook erg tot mijn verbeelding. Apache en Walk Don't
Run kon ik later dat jaar ook aan mijn verzameling toevoegen, maar een apart plaatsje
in mijn hart voor Electric Johnny and his Skyrockets is altijd gebleven.
Electric Johnny and his Skyrockets
- South of the border
(collectie: Stichting Indo-Rock)
In 1950
kwam de familie Schouten naar Nederland en vestigden zich in Rotterdam. Jan Schouten
(Electric Johnny) en zijn broers Henk, Cor en Daan volgden diverse technische scholen in
de electrotechniek en bekwaamden zich bij diverse werkgevers in dit beroep. Vader Schouten
was tamboer-majoor geweest bij het KNIL en zijn kennis van muziek en ritme heeft hij zeker
ook aan zijn 4 zoons overgedragen, want met zelfgebouwde snaarinstrumenten begonnen ze
zich te wijdden aan de Hawaiian muziek. In 1955 traden ze voor het eerst op tijdens
Indische avonden als The South Sea Minstrels, hiervan is nog een foto in het archief van
Jan Schouten bewaard gebleven.
The South Sea Minstels
Jan
scharrelde echter omstreeks 1956 een slaggitaar op en bouwde deze om tot electrische
gitaar. Het virus van het rock & roll ritme van Bill Haley, Elvis, Gene Vincent en
Chuck Berry had hem en zijn broers te pakken gekregen en dankzij hun technische
achtergrond waren ze al snel in het bezit van zelfgebouwde elektrische gitaren en
geluidsinstallatie.
Jan en
Daan zijn in 1958 begonnen met rock & roll spelen bij de allereerste Rotterdamse Indo
band van Oety Johannes: Oety & his Rollers.
Oety & his
Rollers (1958)
Daan
zat verder nog in een bandje met George "Djodji” Barendse, die korte tijd later
bekend werd als de Rotterdamse Elvis en met zijn groep The Blue Eagles een tijdlang als
huisorkest fungeerde in Odeon. Deze George zullen we in 1986 weer tegenkomen in de
heropgerichte René & his Alligators. Omstreeks eind 1958 stonden de vier broers
Schouten samen met Oety Rock & his Rockers (later Oety & his Real Rockers) op de planken
in het Rotterdamse Odeon aan de Gouvernestraat als The Skyrockets. Henk bespeelde een
zelfgebouwde basgitaar (die waren in Nederland nog niet te koop) en Cor zat achter de
drums, terwijl Jan en Daan resp. sologitaar en 2e solo-/ritmegitaar speelden. Als
zanger/slaggitarist sloot Roel Pichel aka Roy Michaels (zijn broer Leo speelde in de
Rotterdamse band The Black Devils) zich bij de groep aan en verder werd de ritmesectie
geperfectionerd door ex- zeeman Gerrit Krause op drums en zwager Frans Huysmans op bongo +
maracas en andere percussie-instrumenten. Cor Schouten ging slaggitaar spelen en als
7-mansformatie trad vanaf 1959 de groep regelmatig op in Rotterdamse gelegenheden als
Odeon, de Schouwburg Rotterdam-Zuid, het Groothandelsgebouw, de Blauwe Zaal en een
gelegenheid in Plaswijk.
Begin
1960 toog de groep tesamen met The Hovinga Brothers naar de CNR studio in Rijswijk voor
hun eerste plaatopnamen. Met hun zelfgebouwde gitaren werden allereerst hun nu klassieke
stukken Johnny On His Strings en Black Eyes Rock opgenomen. Johnny
On His Strings een eigen compositie van Jan Schouten, was ongepolijste ruige
instrumentale rock, zoals we alleen kennen van Amerikaanse garagegroepen en Black Eyes
Rock was een bewerking van een stokoude Russische zigeunermelodie "Ochni
Chornyea". In het voormalig Nederlands-Indië neurieden moeders deze melodie
vaak als slaapliedje voor hun kleintjes. Iets later dat jaar zouden ook The Tielman Brothers een
uitvoering van Black Eyes opnemen, die dezelfde basislijn volgden. Verder deden
ze de backing voor 2 Nederlandstalige bewerkingen van traditionals door Jack Lenny voor
hun stadgenootjes The Hovinga Brothers. Deze Indo jochies imiteerden de stijl van het
Deense jongensduo Jan & Kjeld, die toen razend populair waren. Opvallend is dat
tijdens deze sessie van Wij Houden Veel Van R&R en 'N Uke En 'N Gitaar een van de
broers Schouten een klarinet bespeelde. In het voorjaar van 1960 werden beide singles
uitgebracht en vooral deze eerste uitgave op CNR (UH 9384) is verschrikkelijk zeldzaam nu,
omdat hierop de 2 oerversies voorkomen van hun voor Nederlandse rock-begrippen
traditionals. Maar de jongens die altijd streefden naar perfectie in arrangementen en
sound kregen het voor elkaar om beide nummers opnieuw te mogen opnemen. Ze waren nu in het
bezit gekomen van Höfner gitaren en hadden deze "opgewaardeerd" met andere
elementen en technische snufjes, ook hun eigen installatie was volgens kenners uit die
dagen beter dan dat je kon kopen! Deze nieuwe veel betere versies werden snel uitgebracht
onder hetzelfde labelnummer en alleen de oerversie van Black Eyes Rock werd per
abuis in 1963 nog eens opnieuw uitgebracht in een serie met al hun 6 singles met fotohoes.
Vermoedelijk werden tijdens deze sessie ook de 2 vokale nummers met hun zanger Roy
Michaels opgenomen (UH 9445). De reeds genoemde invloed van Gene Vincent en vooral zijn
begeleidingsgroep The Blue Caps is terug te vinden in hun alleszins pakkende cover van Rocky
Road Blues. De eigen kompositie van Jan Schouten Please Come Back had een
zekere charme door zijn primitieve eenvoud. The Skyrockets deden in 1960 hun naam alle eer
aan, want de groep schoot erg snel omhoog. Allereerst zag CNR kans deze verbeterde opnamen
uitgebracht te zien worden in de USA op het Felsted label (# 8613) en Felsted maakte in
1961 een deal met het Engelse Decca voor release op hun London label (HLU 9384). Een uniek
historisch wapenfeit voor een Nederlandse rockproduktie!
In
november 1960 kregen ze een aanbieding voor een korte tournee naar Denemarken, waar o.a.
met het bekende sterretje Siv Malmkvist in Kopenhagen werd opgetreden. Het muziekblad
Muziek Parade organiseerde in 1960 de eerste Teenagershow met talentenjacht en zo speelden
ze met bekende sterren uit die tijd als Peter en zijn Rockets, Anneke Grönloh, Pim Maas
en The Blue Diamonds o.a. in Concordia/Bussum, Dierentuin/Den Haag en de Grote
Schouwburg/Rotterdam. Er was een live optreden voor de VARA-radio in het programma
"Appèl" te Alkmaar en Muziek Parade begon in oktober met een eigen
zondagmiddagprogramma (Teenager M.P.) op Radio Luxemburg, waarin The Skyrockets ook enkele
malen met live optredens en interviews in de ether waren. Er werd een speciale
South-American Rock act ingestudeerd compleet met eigen ontworpen veelkleurige overhemden
en door Jan werden diverse bekende nummers in deze eigen stijl bewerkt. Het repertoire
bestond verder uit nummers van de groepen die ze zelf het meest bewonderden, The Ventures
en The Shadows (door hen gespeeld met Chuck Berry rifjes) en instrumentaal en vokaal werk
van allerlei rock/pop en country artiesten uit die tijd. Plaatsen waar verder regelmatig
werd opgetreden waren met name Blokker, Leerdam, Papendrecht, Oost-Souburg en Eindhoven.
Omstreeks september 1960 werd hun 2e instrumentale single opgenomen. De eigen compositie Johnny's
Beat en een bewerking van Swanee River (UH 9478). Hiervan valt als
bijzonderheid te melden dat de opname-technicus duidelijk in de fout is gegaan, want het
is behoorlijk vervormd door oversturing van het opname-niveau. De Skyrockets waren tegen
uitbrengen van deze single, maar nu heden ten dage klinkt het nog steeds bijzonder ruig en
gaat de vergelijking met een Link Wray, die bewust op "distortion" uit was wel
op. Toch zag de groep kans ook deze beide stukken nog eens opnieuw en nu naar eigen wens
in te spelen tijdens een latere sessie. Tegen het einde van 1960 werd ook een begin
gemaakt met de opnamen in de stijl die ze South American Rock noemden; een zelf
ontwikkelde mengeling van rock & roll met latin-music. De fantastische EP South
American Rock vol. 1 (HX 1179 met Carioca/ Patricia/ La Paloma en Isle of
Capri sloot een zeer succesvol jaar af met spetterend gitaarwerk en opvallend
drumwerk.
Begin
1961 volgde, South American Rock vol.2. Zeer curieus is dat van deze 2e EP (HX 1211 - Ave
Maria No Morro/ South Of The Border / 0 Sole Mio/ Siboney) twee totaal verschillende
versies bestaan, dus met duidelijk hoorbare andere bezetting, klankkleur en arrangementen.
De meest in omloop zijnde EP klinkt als een proefopname. De juiste balans is ver zoek, de
sologitaar klinkt te zwak ten opzichte van de begeleiding en er is meer nagalm hoorbaar.
De andere versies zijn perfect uitgebalanceerd en de extra percussie tilt deze
uitvoeringen tot grote hoogte. Siboney is hierop overigens exact hetzelfde al de single
uitvoering die begin 1961 ook als hun 3e single (UH 9478) werd uit gebracht gekoppeld met
Isle of Capri. Platen van hun verschenen dat jaar ook in Denemarken op Sonet en in
Frankrijk op het Ducretet Thompson label. Een bijzondere reportage in kleur over de
Skyrockets, verscheen in het aprilnummer van het blad Romance. De unieke kleurenfoto's
waren gemaakt tijdens een van hun optredens in Blokker.
De
Nederlandse Indo-Rock bands waren ondertussen erg in trek bij Duitse zaalhouders en er
werd goed betaald, zodat velen hun kans waarnamen en als beroepsmuzikant aan de slag
gingen. De vier broers Schouten zijn nooit beroeps geworden, ze verkozen de zekerheid van
een goede job als electro-technicus boven een onzeker bestaan als beroepsmuzikant en ze
bleven hun muzikale passie als hobby beoefenen. Zanger Roy Michaels kreeg de kans om met
een heropgerichte formatie van The Hurricane Rollers (na het
vertrek van Robbie Boekholt naar The Hap-Cats) te gaan spelen in Duitsland.
Op 1 juni 1961 startte hij als beroeps samen met Hans Bax, Alphonse Faverey, Rudi Piroeli
en Tommy Chuo. De groep viel uit elkaar en na enkele maanden met Oety & his Real Rockers gespeeld te
hebben, kwam hij in The Strangers
terecht tot medio 1963. Roy had zichzelf ondertussen de artiestennaam Shorty Miller
aangemeten. In 1963 maakte hij 2 Duitstalige singles voor het Vogue label, waarvan de 1e
met The Raylads. Na het uiteenvallen van The Strangers speelde hij een tijdje in de The Black Dynamites o.l.v. Harry
Koster. In de periode 1964-1965 maakte hij deel uit van The Pacifics (met Dolf en Nono de
Vries en Radja & Rio Dalimonthee) en zijn laatst bekende solo-opname dateerde uit 1966
op Ariola. Ook drummer Gerrit Krause werd beroeps en hij speelde in Duitsland o.a met The
Rhythm Brothers en The Marlins (de band van sologitarist Erik Binkhuysen, die later bekend
werd als de zanger Wil de Bras!). Harold 'Boebie' de Groot kwam in de periode 1961-1963 de
band als 2e sologitarist versterken, terwijl Cor terug achter de drums kwam te zitten. Ook
het zangeresje Winnie (Wieneke den Hartog) trad vaak met de groep op en is nog op diverse
promotie-foto's van de groep uit de periode 1962-1963 terug te vinden. Wieneke werd
daarna bekend als zangeres Wendy van
The Gardenias (Rotterdamse Indo band). In 1966 maakte zij een Duitstalige plaat op het
Bellaphon label onder de naam Wendy & Mark Evans Ensemble en in 1968 werd tijdens hun
langdurig engagement in Mexico de LP Wendy & The Gardenias (IWR Senorial) opgenomen.
Neef Willem Grift werd hun zanger in 1964.
The Skyrockets met zangeres Winnie den Hartog (Wendy)
Op 11
mei 1961 traden ze in Blokker op tijdens het door Muziek Parade georganiseerde Int.
Teenager Festival met Rex Gildo, Jan & Kjeld, Heidi Brühl, The Blue Diamonds, Anneke
Grönloh en The Blue Angels. Verder was in maart dat jaar nog hun 3e EP (HX 1230) op de
markt gebracht onder de titel Fabulous Electric Johnny and his Skyrockets, hierop waren
naast hun 1e plaat ook de heropgenomen betere versies van Johnny's Beat en Swanee
River geperst. The String-A-Longs maakten dat jaar furore met hun twin-lead
produkties en deze stijl lag geheel in het straatje van The Skyrockets. De laatste single
van The Skyrockets dat jaar Should I/ Gitarren Spielt Auf! (UH 9494) had een
gloedvolle klankkleur en dat ze hun samenspel, gitaren en apparatuur steeds verder wisten
te perfectioneren bleek vooral op hun laatste 2 produkties uit 1962. De eerste single La
Golondrina/ Guitar-Humoresque (UH 9558) werd razend populair in Brabant en is heden
ten dage nog standaard repertoire voor gitaargroepen uit die regio. De 2e single en tevens
laatste produktie van de groep Barcarolle/ Begin the Beguine (UH 9603) waren
beide hoogstandjes kwa muzikale vondsten en de sound knalt er werkelijk uit. De groep
gebruikte ondertussen een Dynacord echo en Jan bezat ook een Burns London gitaar. The
Skyrockets bestonden nog tot 1968, maar werden ontbonden toen Daan Schouten als immigrant
naar California vertrok.
1964 The Skyrockets met
zanger Willem Grift
Jan Schouten (l) op een Burns Split Sound gitaar en Henk Schouten (r) op een
omgebouwde Höfner gitaar
Sindsdien
traden Jan en zijn broers nog wel sporadisch op tijdens Indische feestavonden, maar een
echte revival voor een breder publiek hebben we helaas nog niet mogen meemaken. Speciale
dank gaat uit naar Dick Waanders en Riny Bade, die gegevens aandroegen om bovenstaande
feiten te kunnen achterhalen. In het begin der 70-er jaren kwam dankzij het fenomeen de
rock meetings met platenbeurs (gestart in Tilburg) ook de muziek van Nederlandse
instrumentale rockgroepen opnieuw in de belangstelling. Originele singles bleken al snel
erg schaars en de prijzen stegen de pan uit. Bootleggers hadden al vergevorderde plannen
om de singles en ep's van Electric Johnny op LP uit te brengen, maar Dick Waanders zag
kans om in 1974 de rechten te verwerven bij CNR. Een kwalitatief zeer goede LP met 14
nummers en met interessante informatie over de bezetting en unieke zeldzame fotohoes werd
door hem op zijn eigen DIWA label in januari 1975 uitgebracht. De plaat werd al snel een
succes, vooral ook dankzij de aandacht via de Vara radio. Het uitbrengen van de EP South
American Rock vol. 2 (tot dan hun zeldzaamste materiaal) op het Rocker label van Cees
Vermeulen in 1984 verdiende ook alle lof. Na veel speurwerk bij CNR en het afluisteren van
banden is het Rarity-Records in 1991
uiteindelijk gelukt om alle produkties, compleet met maar liefst 6 unieke tweede versies,
bijeen te brengen op een de CD "The Story Of... Electric Johnny & his
Skyrockets". Iets wat Electric Johnny & The Skyrockets verdienden gezien hun
eigen originele inbreng in de Indo-Instro-Rock scene en invloed die ze hadden op ontelbare
aankomende gitaristen en groepjes in het begin der jaren zestig, die bijna zonder
uitzondering begonnen met het naspelen van de eerste werkjes van Electric Johnny. Nu zo'n
40 jaar later klinkt hun tijdloze gitaarmuziek nog altijd even fris en vrolijk.
Piet
Muys, december 1991 (originele tekst tbv t het inlegboekje van de Rarity CD).
Bewerking: 15 oktober 2002
Bezetting
1959-1960
Jan Schouten aka Electric Johnny (sologitaar) ex- Oety & his Rollers
Daan Schouten (gitaar) ex- Oety & his
Rollers
Cor Schouten (drums, slaggitaar)
Roel Pichel aka Roy Michaels (zang, slaggitaar); naar The Hurricane Rollers
Henk Schouten (basgitaar)
Gerrit Krause (drums); naar The
Rhythm Brothers
Frans Huysmans (percussion)
Bezetting
1960-1963
Jan Schouten aka Electric Johnny (sologitaar)
Harold 'Boebie' de Groot (2e sologitaar); naar Wendy & The Gardenias
Daan Schouten (slaggitaar)
Henk Schouten (basgitaar)
Cor Schouten (drums)
Frans Huysmans (percussion)
Wieneke (Winni) den Hartog (zang); naar Wendy
& The Gardenias
Bezetting
1964-1968
Jan Schouten aka Electric Johnny (sologitaar)
Daan Schouten (gitaar)
Henk Schouten (basgitaar)
Cor Schouten (drums)
Willem Grift (zang) ex- The Beat Boys
videoclip: Gitarren Spielt Auf (diashow
INSTRUMENTALS: 1960 Black Eyes Rock (CNR UH 9384)
1960 Black Eyes Rock #2 (CNR UH 9384) new recording!
1960 Johnny On His Strings (CNR UH 9384)
1960 Johnny On His Strings #2 (CNR UH 9384) new recording!
1960 Johnny's Beat (CNR UH 9478)
1960 Johnny's Beat #2 (EP CNR HX 1230) new recording!
1960 Swanee River (CNR UH 9478)
1960 Swanee River #2 (EP CNR HX 1230) new recording!
1961 Carioca (EP CNR HX 1179)
1961 La Paloma (EP CNR HX 1179)
1961 Patricia (EP CNR HX 1179)
1961 Isle Of Capri (CNR UH 9491)
1961 Siboney (CNR UH 9491)
1961 Siboney #2 (EP CNR HX 1211) new recording!
1961 Ave Maria No Morro (EP CNR HX 1211)
1961 Ave Maria No Morro (EP CNR HX 1211) new recording!
1961 O Sole Mio (EP CNR HX 1211)
1961 O Sole Mio (EP CNR HX 1211) new recording!
1961 South Of The Border (EP CNR HX 1211)
1961 South Of The Border #2 (EP CNR HX 1211) new recording!
1961 Gitarren Spielt Auf! (CNR UH 9494)
1961 Should I (CNR UH 9494)
1962 Guitar-Humoresque (CNR UH 9558)
1962 La Golondrina (CNR UH 9558)
1962 Barcarolle (CNR UH 9603)
1962 Begin The Beguine (CNR UH 9603)
